جامعه 13 بازدید
یک گفت‌وگوی طلایی با «یلدا دلدار»؛

برای ورود به دنیای طراحی جواهر چه کنیم؟

بامداد جنوب: مرز بین خیال و واقعیت برای نسل ما، به باریکی یک خط طراحی روی کاغذ یا یک مدل سه‌بعدی در نرم‌افزار است. ما در دوره‌ای بزرگ شده‌ایم که تکنولوژی، رویاهایمان را به عینیت نزدیک‌تر کرده و حالا دیگر «هنر» نه فقط در موزه‌ها که در دستان خلاق جوانانی زنده است که می‌خواهند جهان را زیباتر کنند. این بار به سراغ حرفه‌ای رفته‌ایم که ترکیب هنرمندانه‌ی «سلیقه»، «دقت» و «تکنولوژی» است؛ دنیای طراحی طلا و جواهر. برای ورود به این دنیای درخشان، پای صحبت‌های یلدا دلدار، دانشجوی موفق طراحی طلا و جواهر دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نشستیم تا ببینیم چطور می‌شود با تکیه بر ذوق و مهارت، از ایده‌های ذهنی، قطعاتی ساخت که نه تنها ارزشمند، بلکه روایت‌گر داستان‌های شخصی آدم‌هاست.

چه شد که دنیای طراحی طلا و جواهر شما را جذب کرد؟ آیا از کودکی به این کار علاقه داشتید یا اتفاق خاصی باعث شد وارد این مسیر شوید؟

از بچگی عاشق جواهرات بودم. همیشه به رنگ‌ها و اشیایی که با دقت و ظرافت ساخته می‌شدند، علاقه داشتم. کم‌کم با دیدن کارهای مختلف و پی بردن به اینکه چطور یک طراح می‌تواند سلیقه، فرم و حتی شخصیت آدم‌ها را در یک مدلِ خاص جمع کند، فهمیدم این همان دنیایی است که می‌خواهم در آن فعالیت کنم. در واقع برای من، این مسیر بیش از آنکه یک اتفاق ناگهانی باشد، یک علاقه‌ی تدریجی بود که هر روز شعله‌ورتر شد.

مهم‌ترین مهارتی که یک طراح در شروع کار باید داشته باشد چیست؟

به نظر من دقت و صبر حرف اول را می‌زند؛ چون در طراحی جواهر، حتی یک خطِ اضافه می‌تواند کل خروجی کار را تغییر دهد. طراحی صرفاً «زیبا کشیدن» نیست؛ باید از همان ابتدا تناسب‌ها دقیق باشند و جزئیات به‌گونه‌ای طراحی شوند که قابلیت ساخت داشته باشند.

وقتی اولین طرحی که خودتان ساخته‌اید را در دست گرفتید، چه حسی داشتید؟

حسی وصف‌نشدنی داشتم؛ ترکیبی از غرور و هیجان. چون بالاخره چیزی که در ذهنم بود، به واقعیت تبدیل شده بود. همین حس به من انگیزه داد که بیشتر ادامه بدهم و بهتر شوم. برای من، آن لحظه شروعی واقعی بود.

اگر بخواهید یک جمله به دانش‌آموزی بگویید که فکر می‌کند طراحی طلا و جواهر فقط برای آدم‌های خاص یا خیلی ثروتمند است، چه می‌گویید؟

این رشته بیشتر از آنکه به ثروت نیاز داشته باشد، به ذوق و یادگیری وابسته است. از طرفی، جواهر همیشه «فقط پول» نیست؛ طراح با خلاقیت خودش، ایده‌اش را به قطعه‌ای تبدیل می‌کند که آدم‌ها دوستش دارند و با آن ارتباط برقرار می‌کنند.

آیا این شغل بازار کار مناسبی دارد؟ آینده‌اش را چطور می‌بینید؟

بله؛ طلا و جواهر بخشی از سلیقه و سبک زندگی مردم است و همیشه تقاضا برای زیبایی، خاص بودن و محصولات منحصربه‌فرد وجود دارد. مردم دیگر به دنبال کارهای تکراری نیستند؛ آن‌ها جواهری می‌خواهند که داستان شخصی خودشان را روایت کند.

آینده طراحی طلا با هوش مصنوعی و چاپ سه‌بعدی چطور خواهد بود؟

به نظر من این تکنولوژی‌ها اصلاً جای طراح را نمی‌گیرند، بلکه ابزارهای کمکی فوق‌العاده‌ای هستند که سرعت و دقت کار را به طرز چشم‌گیری بالا می‌برند.

آیا می‌شود از خانه هم در این حوزه کار کرد؟

بله کاملاً امکان‌پذیر است؛ به‌ویژه در بخش‌هایی مثل طراحی دیجیتال و طراحی دستی. بخش مهمی از این کار با فکر، سلیقه، نرم‌افزار و ارتباط با مشتری پیش می‌رود، نه لزوماً با حضور همیشگی در کارگاه.

چقدر طول می‌کشد تا یک هنرجو بتواند مستقل کار کند و درآمد داشته باشد؟

این موضوع کاملاً به تمرین و پشتکار فرد بستگی دارد. اگر هنرجو جدی و پیگیر باشد، می‌تواند بعد از طی کردن دوره‌های آموزشی و کسب تجربه اولیه، به‌صورت حرفه‌ای وارد بازار کار شود.

الهام‌بخش‌ترین چیزی که باعث شده یک طرح خلق کنید، چه بوده است؟

الهام برای من می‌تواند از هر چیزی بیاید؛ از یک شعر، یک منظره، یا حتی یک حس ساده. گاهی دیدن یک فرم خاص در خانه یا طبیعت باعث می‌شود ایده‌ها را کنار هم بگذارم و طرحی نو خلق کنم.

اشتراک‌گذاری:

نظرات

نظر خود را بنویسید

نام و ایمیل اختیاری هستند. فقط نظر شما ضروری است.