این «گل» جوانان را فریب می‌دهد!

بامداد جنوب: در جامعه امروز، پدیده‌ی مصرف ماری‌جوانا یا همان «گل» در میان جوانان، زنگ خطری است که نیازمند توجه جدی است. این ماده‌ی روان‌گردان با تاثیر بر سیستم عصبی مرکزی، ادراک، حافظه و خلق‌وخوی فرد را دگرگون می‌کند. روند رو به رشد مصرف آن در میان نوجوانان و جوانان، پرسش‌هایی اساسی را در خصوص دلایل این گرایش و پیامدهای آن مطرح می‌سازد. در همین راستا، گفتگویی با کوثر محمودی، روانشناس و مددکار اجتماعی، انجام داده‌ایم تا ابعاد این پدیده‌ی نگران‌کننده را از منظر تخصصی مورد بررسی قرار دهیم.

محمودی در ابتدای این گفتگو با اشاره به پیچیدگی عوامل مؤثر در گرایش جوانان به مصرف «گل»، بیان داشت: «این پدیده نتیجه‌ی تعامل میان عوامل متعددی است که در تار و پود زندگی جوانان تنیده شده است.»

وی مهم‌ترین این عوامل را برشمرد: «اولین و شاید محسوس‌ترین عامل، سهولت دسترسی به این ماده نسبت به سایر مواد مخدر است. بازار غیررسمی و حضور پررنگ آن در برخی محافل، دسترسی را برای جوانان تسهیل کرده است.»

این روانشناس ادامه داد: «عامل دوم، شور و هیجان ناشی از تجربه و جستجوی حس‌های جدید در دوران جوانی است. این دوران، سرشار از کنجکاوی و میل به کشف ناشناخته‌هاست و متاسفانه، «گل» گاهی به عنوان یک تجربه‌ی «کم‌خطر» معرفی می‌شود که این خود دام بزرگی است.»

محمودی همچنین بر نقش گروه‌های دوستی و شبکه‌های اجتماعی تاکید کرد و گفت: «فضای مجازی و تأثیرپذیری از دوستان، نقش پررنگی در عادی‌سازی مصرف «گل» ایفا می‌کند. انتشار تصاویر و تجربیات مصرف در شبکه‌های اجتماعی، قبح این عمل را شکسته و آن را به امری «ترند» و جذاب تبدیل کرده است.»

این مددکار اجتماعی همچنین به فشارهای روانی، استرس‌های روزمره و مشکلات اقتصادی اشاره کرد و افزود: «در دنیای پرهیاهوی امروز، جوانان با فشارهای روانی متعددی روبرو هستند. استرس‌های تحصیلی، شغلی، مشکلات اقتصادی و احساس ناکامی، گاهی آن‌ها را به سمت مصرف مواد به عنوان راهی برای فرار سوق می‌دهد. «گل» به دلیل اثرات نسبتاً زودگذر و تصور «آرامش‌بخش» بودن، می‌تواند در کوتاه‌مدت، پناهگاهی کاذب برای این افراد باشد.»

محمودی در ادامه به تشریح عوارض مصرف ماری‌جوانا پرداخت و آن را به دو بازه‌ی زمانی کوتاه‌مدت و بلندمدت تقسیم کرد: «در کوتاه‌مدت، مصرف‌کننده با کاهش فوری تمرکز، اختلال در قضاوت و قدرت یادگیری مواجه می‌شود. همچنین، بروز احساسات پارانویید (بدبینی افراطی) و در موارد شدید، وقوع حملات پنیک (وحشت‌زدگی) از دیگر عوارض این دوره است.»

وی با ابراز نگرانی بیشتر در خصوص عوارض بلندمدت، بیان داشت: «در بلندمدت، شاهد تخریب جدی حافظه، ایجاد وابستگی روانی شدید، فقدان انگیزه (سندرم بی‌انگیزگی) و از همه مهم‌تر، افزایش ریسک ابتلا به اختلالات خلقی نظیر افسردگی و اضطراب پایدار هستیم. این عوارض می‌توانند زندگی فرد را به طور کامل تحت تاثیر قرار داده و او را از مسیر رشد و تعالی بازدارند.»

با وجود تصویر نگران‌کننده‌ای که از مصرف «گل» ترسیم شد، محمدی راهکارهایی نیز برای مقابله با این معضل ارائه داد: «پیشگیری و درمان این پدیده نیازمند یک رویکرد چندوجهی است.»

وی در این باره توضیح داد: «اولین گام، افزایش دسترسی عمومی به خدمات مشاوره‌ای و روان‌شناختی حرفه‌ای است. جوانان باید بتوانند به راحتی و بدون دغدغه، از کمک متخصصان بهره‌مند شوند.»