غلامحسین کروبی
غلامحسین کروبی

امروز شاغل، فردا بازنشسته؛ کرامت را از یاد نبریم

11 بازدید

در هر اداره و سازمانی، کارکنان امروز، بازنشستگان فردای همان مجموعه هستند. این یک واقعیت گریزناپذیر است؛ مسیری که همه دیر یا زود آن را طی خواهند کرد. با این حال، در برخی دستگاه‌های اجرایی هنوز فاصله‌ای محسوس میان نحوه برخورد با کارکنان شاغل و بازنشستگان دیده می‌شود؛ فاصله‌ای که گاه در ارائه خدمات رفاهی، دعوت به برنامه‌های سازمانی، بهره‌گیری از تجربه پیشکسوتان و حتی در نوع رفتار و تکریم آنان آشکار است.

بازنشسته، نیرویی نیست که با پایان خدمت اداری، ارزش و جایگاهش نیز به پایان برسد. او سال‌ها از عمر، دانش و توان خود را برای پیشرفت همان سازمان صرف کرده و سرمایه‌ای انسانی و اجتماعی به شمار می‌آید. از این‌رو، حفظ کرامت و منزلت بازنشستگان تنها یک اقدام اخلاقی نیست، بلکه نشانه بلوغ سازمانی و احترام به سرمایه‌های انسانی است.

هرچند در قوانین، بخشنامه‌های بودجه سنواتی و شیوه‌نامه‌های ابلاغی بر ارائه خدمات و تکریم بازنشستگان تأکید شده است، اما اجرای این مقررات در برخی دستگاه‌ها هنوز با کاستی‌هایی روبه‌روست. آنچه بیش از هر دستورالعملی می‌تواند این فاصله را کاهش دهد، تغییر نگرش مدیران و کارکنان شاغل است.

اگر هر مدیر و کارمند، لحظه‌ای خود را در جایگاه بازنشسته چند سال آینده ببیند، شاید بسیاری از رفتارها تغییر کند. همه ما روزی انتظار خواهیم داشت که پس از پایان خدمت، همچنان با احترام از ما یاد شود، به تجربه‌هایمان بها داده شود و احساس کنیم هنوز عضوی از خانواده سازمان هستیم.

فرهنگ ایرانی و آموزه‌های دینی نیز بر همین اصل تأکید دارند. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «ارحم تُرحم»؛ مهربانی کنید تا مورد مهربانی قرار گیرید. همچنین آنچه برای خود می‌پسندیم، شایسته است برای دیگران نیز بخواهیم. این اصل اخلاقی، اگر در روابط سازمانی جاری شود، محیطی انسانی‌تر و عادلانه‌تر پدید خواهد آورد.

تکریم بازنشستگان هزینه سنگینی ندارد؛ گاهی یک سلام گرم، یک دعوت به مناسبت‌های سازمانی، استفاده از تجربه‌های آنان، رعایت عدالت در خدمات رفاهی و برخوردی همراه با احترام، ارزشی بسیار فراتر از هر امتیاز مادی دارد.

سازمانی که پیشکسوتان خود را فراموش کند، بخشی از حافظه و هویت خود را از دست می‌دهد. بیاییم از امروز، با نگاهی مسئولانه و انسانی، پلی میان نسل شاغل و بازنشسته بسازیم؛ زیرا امروز نوبت دیگران است و فردا نوبت ما. حفظ کرامت بازنشستگان، احترام به آینده خودمان است

اشتراک‌گذاری: