دوباره می‌سازیمت پرقدرت

بامدادجنوب_حجت عبدالهی‌پور

انتشار ویدئوی لحظه حمله رژیم صهیونیستی به شرکت مبین انرژی خلیج‌فارس پس از بازگشت اینترنت بین‌الملل، خیلی زود به یکی از پربازدیدترین و بحث‌برانگیزترین محتواهای منتشرشده در شبکه‌های مجازی تبدیل شد. این ویدئوی تکان‌دهنده از حمله به یکی از حیاتی‌ترین زیرساخت‌های صنعت پتروشیمی کشور پرده برداشت و ابعاد تازه‌ای از دشمنی آشکار با مراکز کلیدی و اقتصادی ایران را پیش روی افکار عمومی قرار داد.

شرکت مبین انرژی خلیج‌فارس به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های یوتیلیتی کشور و بنا بر ارزیابی کارشناسان حوزه انرژی، پردرآمدترین یوتیلیتی ایران در بازار سرمایه به شمار می‌رود و نقشی تعیین‌کننده در پشتیبانی از فعالیت مجتمع‌های بزرگ پتروشیمی فاز یک پارس جنوبی برعهده دارد. تأمین آب، برق، بخار، اکسیژن، نیتروژن و هوای فشرده برای شرکت‌هایی چون پردیس، آریاساسول، پارس، پلی‌پروپیلن جم، جم، زاگرس، کاویان، مروارید، مهر و نوری و همچنین تصفیه پساب‌های صنعتی مجتمع‌های پتروشیمی منطقه تنها بخشی از مسئولیت‌های این مجموعه مهم است.

اهمیت این شرکت به اندازه‌ای است که هرگونه تعرض به آن در عمل به معنای هدف قرار دادن بخشی حیاتی از شریان تولید، صادرات و ارزآوری کشور است؛ شریانی که پایداری آن نقش مستقیمی در استمرار فعالیت زنجیره پتروشیمی پارس جنوبی دارد. شوربختانه در جریان این حمله و همزمان با آسیب دیدن شرکت دماوند انرژی، دیگر یوتیلیتی مهم منطقه پارس جنوبی فعالیت نزدیک به ۸۰ درصد مجتمع‌های پتروشیمی این منطقه با اختلال جدی مواجه شد.

در واقع، هدف قرار گرفتن هاب‌های یوتیلیتی در ماهشهر و عسلویه گویای این واقعیت بود که طراحان این حملات، تاب‌آوری و حیات صنعت پتروشیمی ایران را نشانه گرفته‌اند. با اختلال در این مراکز، حدود ۸۵ درصد ظرفیت تولید پتروشیمی کشور موقتا از مدار خارج شد و جریان اصلی ارزآوری صادراتی کشور تحت تاثیر قرار گرفت؛ صنعتی که سالانه ده‌ها میلیارد دلار درآمد ارزی برای کشور به همراه دارد. از همین رو بسیاری از تحلیلگران حوزه انرژی معتقدند هدف اصلی این حملات صرفا تخریب فیزیکی تاسیسات نبوده، بلکه ایجاد وقفه در جریان تولید و درآمد ارزی کشور بوده است.

با این حال، آنچه در عسلویه رقم خورد، روایتی از ایستادگی نیروی انسانی در سخت‌ترین شرایط بود. در زمانی که تاسیسات مبین هدف قرار گرفت، واحد مدیریت بحران با آمادگی کامل وارد عمل شد و با تصمیم‌گیری‌های به‌موقع اجازه نداد آسیبی به نیروهای انسانی وارد شود. مدیران، متخصصان و نیروهای عملیاتی در همه لحظات حساس در خطوط عملیاتی و اتاق فرمان حضور داشتند و روند کنترل بحران را هدایت کردند.

در میان شعله‌های سرکش آتش و زیر سایه انفجارها، کارکنان و آتش‌نشانان مبین از ساعت ۱۵ روز حادثه تا ۸ صبح روز بعد بدون وقفه و در دو شیفت فشرده با آتش جنگیدند و بیش از ۱۰ فقره آتش‌سوزی را مهار کردند. حضور مستمر نجفی‌اردکانی، مدیرعامل شرکت مبین در صحنه حادثه و در کنار نیروهای عملیاتی نقش مهمی در حفظ روحیه و انسجام تیمی داشت. همچنین اعزام و همراهی نیروهای شرکت پتروشیمی برزویه نیز در مدیریت شرایط و مهار آتش نقش موثری ایفا کرد. این حادثه بار دیگر نشان داد که هرچند حملات نظامی می‌تواند سازه‌ها را تخریب کند، اما نمی‌تواند اراده و تعهد کسانی را که برای حفظ تولید و اقتصاد کشور ایستاده‌اند، از میان ببرد.

اکنون در میان سازه‌های آسیب‌دیده و تجهیزات نیمه‌سوخته، روایت بازسازی در حال شکل‌گیری است. کارگران و مهندسان مبین انرژی با جدیت و انگیزه‌ای مثال‌زدنی، روند تعمیر و بازسازی واحدهای آسیب‌دیده را آغاز کرده‌اند. صدای جوشکاری‌ها، حرکت جرثقیل‌ها و تلاش بی‌وقفه نیروهای فنی در سایت‌های عملیاتی، گویای بازگشت زندگی صنعتی به این مجموعه است.

در همین حال، مدیرعامل هلدینگ خلیج‌فارس نیز در بازدید از مجتمع‌های آسیب‌دیده عسلویه که با همراهی مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی انجام شد، بر استفاده حداکثری از توان داخلی برای بازسازی این مجتمع‌ها تاکید کرده است. محمد شریعتمداری با قدردانی از تلاش کارکنان مجتمع‌های تولیدی که حتی در شرایط بحران نیز در محل کار حضور داشتند، تاکید کرد: سرمایه اصلی صنعت پتروشیمی کشور همین نیروی انسانی توانمند است که روند بازسازی را با سرعت آغاز کرده‌اند. امیدواریم با تکیه بر دانش فنی داخلی و رفع موانع اجرایی، مجتمع‌های آسیب‌دیده در کوتاه‌ترین زمان ممکن دوباره به مدار تولید بازگردند.

در کنار این تلاش‌های میدانی، تحولات بازار سرمایه نیز بیانگر این واقعیت است که صنعت پتروشیمی کشور در حال عبور از این بحران است. اعلام آمادگی برای بازگشایی نماد پتروشیمی مبین در بازار سرمایه طی هفته‌های آینده از سوی مدیرعامل هلدینگ خلیج‌فارس، نشانه‌ای از مدیریت سریع بحران و تلاش برای حفظ اعتماد سهامداران است. آنچه امروز در عسلویه جریان دارد، تلاش جمعی برای بازگرداندن یکی از مهم‌ترین یوتیلیتی‌های کشور است. در این میان، کارگران، مهندسان و مدیران صنعت پتروشیمی نشان داده‌اند که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز چراغ تولید را روشن نگه می‌دارند و اجازه نمی‌دهند چرخ‌های صنعت این سرزمین از حرکت بازایستد.

یکی از کارگران شرکت مبنی‌انرژی خلیج‌فارس که در عملیات مهار آتش و بازسازی حضور داشته است، به بامداد جنوب گفت: وقتی حادثه رخ داد، هیچ‌کس محل کارش را ترک نکرد. همه ماندیم تا آتش را مهار کنیم و از سرایت آن به دیگر واحدها چلوگیری کنیم؛ چراکه مبین فقط محل کار ما نیست؛ بخشی از زندگی ماست و ما تلاش می‌کنیم هرچه زودتر آن را به حالت عادی برگردانیم.

به گفته وی، ما دوباره مبین را با عشق می‌سازیم، چون ما در این سال‌ها بیشتر از اینکه کنار خانواده‌مان باشیم، در شرکت حضور داشته‌ایم، در سرما و گرما مراقب بودیم که در کارکرد و فعالیت مبین‌انرژی خللی وارد نشود. وقتی که دشمن صهیونی بخش از شرکت را در نهایت بی‌رحمی هدف قرار داد، اینجا کسی به فکر جان نبود، بلکه هر کدام در تقلا بودیم که هر چه زودتر این فاجعه را کنترل کنیم. ما آن روز در میان جهمنی که دشمن ایجاد کرده بود، ایثارگری و ازجان گذشتن همکاران و مهندسان و کارگران شرکت را به چشم دیدیم.

کارگر دیگری هم با تاکید بر اینکه دشمن با هدف قرار دادن مهم‌ترین تاسیسات و زیرساخت‌های صنعتی در هاب‌های ماهشهر و پارس‌جنوبی تلاش کرد صنعت پتروشیمی ایران را از رونق بیندازد، افزود: اما ما از همان روزهای اول کنار مبین ماندیم تا دوباره آن را بسازیم. دشمن شاید سازه‌ها را نشانه گرفت، اما اراده ما را نه. اینجا امروز کار بازسازی واحدهای آسیب‌دیده مبین با قدرت و با اتکا بر توان و دانش داخلی در حال انجام است. البته کار آسانی نیست که در دمای بالای ۵۰ درجه و در شرایطی که همچنان تهدید جنگ وجود دارد، دوباره آستین بالا بزنیم و شبانه‌روز برای بازگرداندن این مجموعه به مدار تولید تلاش کنیم، اما ما به این سختی‌ها عادت داریم؛ چون خوب می‌دانیم چرخیدن دوباره این واحدها به معنای جان گرفتن دوباره بخشی مهم از صنعت و اقتصاد کشور است.

وی که نامش علی است، با اشاره به حضور مستمر نیروهای فنی، عملیاتی و پشتیبانی در سایت‌های آسیب‌دیده ادامه داد: اینجا همه با یک هدف کنار هم ایستاده‌اند؛ از مهندس و تکنسین گرفته تا کارگر و نیروی خدماتی. هرکس هرچه در توان دارد وسط میدان آورده تا روند بازسازی حتی برای یک لحظه متوقف نشود. شاید خستگی باشد، شاید گرما توان آدم را بگیرد، اما وقتی می‌بینیم همه با غیرت و همدلی مشغول کار هستند، همین خودش امید می‌دهد که مبین دوباره با قدرت از دل این بحران بیرون می‌آید و به جایگاه واقعی‌اش برمی‌گردد.

اما آنچه این روزها در بازسازی مبین‌انرژی بیش از هر چیز دیگری توجه‌ها را به خود جلب کرده، اراده و عشقی است که در میان کارگران و پرسنل این مجتمع موج می‌زند. کارگران و تکنسین‌هایی که به گفته یکی از کارکنان باسابقه شرکت، بدون هیچ چشمداشتی نسبت به حقوق و مزایا و بی‌آنکه الزامی متوجه‌شان باشد، داوطلبانه پای کار ایستاده‌اند تا آنچه در آتش نفرت دشمن آسیب دیده، دوباره جان بگیرد. برخی از آن‌ها حتی برای اطمینان‌بخشی به همکاران و مدیران، رسما اعلام کرده‌اند تا زمانی که مبین‌انرژی به چرخه کامل فعالیت بازنگردد، دریافتی خود را مطالبه نخواهند کرد. این تصمیم ریشه در حس تعلق و مسئولیت‌پذیری آن‌ها دارد.

این حجم از خودگذشتگی و همبستگی در بازسازی یکی از مهم‌ترین یوتیلیتی‌های صنعت پتروشیمی، تصویری کم‌نظیر از سرمایه انسانی این صنعت ترسیم می‌کند که ارزش آن کمتر از تجهیزات و زیرساخت‌های چندین میلیارد دلاری این شرکت نیست. آیا می‌توان در جایی دیگر از جهان، چنین پیوند عمیقی میان نیروی کار و زیرساخت صنعتی را سراغ گرفت؟ جایی که کارگر، پروژه را تنها محل کار نداند، بلکه آن را بخشی از هویت و آینده خود تعریف کند؟ آنچه امروز در مبین رخ می‌دهد، پاسخ قاطعی به این سوال است که در هیاهوی ابزار و ماشین‌آلات، در عرق پیشانی کارگران و در شیفت‌های طولانی بازسازی معنا پیدا می‌کند.

در یکی از ویدئوهای منتشر شده از فرایند بازسازی واحدهای آسیب‌دیده شرکت مبین‌انرژی، یکی از تکنسین‌های این شرکت با نگاهی حسرت‌آلود به واحدی که در حمله آسیب دیده، می‌گوید: «بعضی‌ها می‌پرسند چه ساخته‌ایم؟ این سازه‌ها و این عظمت، پاسخ همان سوال است. این‌ها با سال‌ها تلاش مهندسان و کارگران همین سرزمین ساخته شده است. شاید دشمن تاب دیدن این میزان پیشرفت را نداشت و خواست آن را متوقف کند، اما باید بداند که سازه را می‌شود هدف گرفت، اما اراده ما را نه. ما دوباره می‌سازیم؛ این بار با تجربه‌تر، منسجم‌تر و پرقدرت‌تر از قبل.»