مناطق آزاد ایران؛ از امتیاز جغرافیایی تا مزیت راهبردی

بامداد جنوب: مناطق آزاد اقتصادی در جهان امروز دیگر صرفاً محدوده‌هایی برخوردار از معافیت‌ها و مشوق‌های قانونی نیستند؛ آن‌ها می‌توانند به ابزارهایی برای جذب سرمایه، توسعه تجارت، ارتقای لجستیک، انتقال فناوری و اتصال اقتصاد ملی به زنجیره‌های ارزش منطقه‌ای و جهانی تبدیل شوند. از این منظر، مسئله اصلی مناطق آزاد ایران دیگر صرفاً «داشتن ظرفیت» نیست؛ بلکه چگونگی تبدیل ظرفیت به مزیت رقابتی و مزیت رقابتی به ارزش اقتصادی پایدار است.

در چنین شرایطی، یکی از مسائل بنیادین در مدیریت مناطق آزاد، گذار از نگاه اداری و روزمره به نگاه راهبردی و توسعه‌محور است. منطقه آزاد را نمی‌توان صرفاً سازمانی برای اداره امور جاری، صدور مجوز، واگذاری زمین یا ارائه خدمات دانست. منطقه آزاد در صورت برخورداری از حکمرانی کارآمد باید بتواند محیط پیرامونی خود را تحلیل کند، مزیت‌های واقعی را شناسایی کند، فرصت‌های آینده را تشخیص دهد، منابع را به اولویت‌های راهبردی اختصاص دهد و در نهایت راهبرد را به پروژه و نتیجه قابل اندازه‌گیری تبدیل کند.

این مسئله، محور اصلی کتاب «مدیریت استراتژیک مناطق آزاد ایران؛ مبانی، فرایندها و کاربردها» نوشته دکتر سیدهادی حسینی است؛ اثری ۷۷۵ صفحه‌ای که مدیریت استراتژیک را در سه سطح مبانی، فرایندها و کاربردها مورد بررسی قرار داده است. ساختار کتاب از مفاهیم بنیادین مناطق آزاد و مدیریت استراتژیک آغاز شده و موضوعاتی مانند تحلیل محیط بیرونی، PESTEL، تحلیل محیط داخلی، SWOT، تدوین راهبرد، برنامه‌ریزی استراتژیک و تبدیل استراتژی به برنامه عملیاتی را دنبال می‌کند.

این کتاب را انتشارات شاخه زرین به پیشخوان کتاب‌فروشی‌ها روانه کرده است.