صیانت از ورزش و جوانان با کدام ایده و برنامه؟!

پیش از جنگ، برای بسیاری از نارسایی‌ها بهانه‌های متعددی مطرح می‌شد، از کمبود اعتبارات گرفته تا بی‌توجهی مسئولان به حوزه ورزش؛ اما واقعیت این است که بخش قابل‌توجهی از منابع و تسهیلاتی که باید در مسیر توسعه ورزش هزینه می‌شد، سال‌هاست پیش از رسیدن به بدنه واقعی ورزش در مسیرهایی خارج از منافع عمومی تعیین تکلیف می‌شود، مسیری که سود آن بیشتر نصیب صاحبان نفوذ و منفعت‌طلبان شده تا ورزشکاران و جوانان این استان.

ورزش استان بوشهر امروز درگیر ساختاری پیچیده، فرسوده و نگران‌کننده است، ساختاری که ریشه بسیاری از ناکامی‌ها، نه در کمبود استعداد، بلکه در رانت، بی‌برنامگی، مدیریت‌های سلیقه‌ای و بی‌توجهی به زیرساخت‌های واقعی نهفته است. نتیجه چنین روندی چیزی جز تضعیف انگیزه جوانان، فرار استعدادها و عقب‌ماندگی ورزش استان نبوده است.

اکنون زمان آن رسیده که مسئولان استانی در جایگاه واقعی مسئولیت قرار بگیرند و به‌جای ارائه آمارهای تکراری و وعده‌های بی‌نتیجه، برای نجات ورزش استان تصمیم‌های شجاعانه و عملی اتخاذ کنند. صیانت از ورزش و جوانان، با شعار و جلسات نمایشی ممکن نیست، این مسیر نیازمند شفافیت، پاک‌سازی جریان‌های رانتی، حمایت از نیروهای متخصص و میدان دادن به اندیشه‌های دلسوزانه است.

بی‌تردید راهکارها در میان پیشکسوتان، کارشناسان، جوانان آگاه و علاقه‌مندان واقعی ورزش وجود دارد، اما مشکل اصلی آنجاست که اراده‌ای جدی برای مدیریت سالم، علمی و پایدار دیده نمی‌شود. تا زمانی که منافع شخصی بر منافع عمومی ترجیح داده شود، نمی‌توان انتظار تحول داشت.

ورزش بوشهر بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری، صداقت و مدیریتی پاسخگوست، مدیریتی که بداند آینده جوانان را نمی‌توان قربانی مصلحت‌اندیشی‌ها و حلقه‌های بسته منفعت کرد.