بچه‌های گروه هنری «مهردخت» از مهربانی می‌گویند

بامدادجنوب_فائزه ادیب

گروه هنری «مهردخت» جمعی از نوجوانان علاقه‌مند به هنر هستند که در کنار فعالیت‌های هنری، در حوزه اجتماعی به عنوان سفیر مهربانی نیز فعالیت می‌کنند. برای آشنایی بیشتر با این گروه و فعالیت‌هایشان، با اعضای آن گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

حلما زارعی، دانش‌آموز کلاس ششم و سرگروه هنری مهردخت، درباره معرفی این گروه به ما گفت: «ما چند دوست بودیم که به هنر، مخصوصاً دف‌نوازی، شاهنامه‌خوانی و شعرخوانی علاقه داشتیم. کم‌کم دور هم جمع شدیم و تصمیم گرفتیم به‌صورت گروهی فعالیت کنیم. حالا در برنامه‌های مناسبتی، جشن‌ها، آیین‌های فرهنگی و مراسم مختلف اجرا داریم و تلاش می‌کنیم با هنر، حال خوب به مردم منتقل کنیم. گروه مهردخت در حضور رئیس‌جمهور، آقای پزشکیان، در سالن کوثر استانداری بوشهر هم اجرا داشته است و با فرهنگسرای رمضان امیری هم همکاری داریم. مامانم هم مربی و سرپرست برنامه‌های ماست.»

او اعضای گروه را برایمان معرفی کرد: «در گروه مهردخت یسنا حاجعلی‌زاده، سوزان گودرزی، مهرناز عالی‌حسینی، رؤیا نوشادی حضور دارند.»

اما فعالیت این گروه فقط به هنر محدود نمی‌شود. از حلما درباره بخش مهربانی کارشان پرسیدم و او توضیح داد: «ما افتخار داریم که به‌عنوان سفیران مهربانی بنیاد «به مهربانی» استان بوشهر فعالیت کنیم. این بخش از کار برای خودمان خیلی ارزشمند است.»

از حلما پرسیدم سفیر مهربانی بودن یعنی چه؟ و در جواب گفت: «یعنی تلاش کنیم فرهنگ مهربانی، همدلی و کمک به دیگران را بین هم‌سن‌وسال‌های خودمان گسترش بدهیم. ما یاد گرفته‌ایم که هر کسی، حتی در سن کم، می‌تواند برای بهتر شدن زندگی یک نفر مؤثر باشد.»

از او درباره حمایت از دانش‌آموزان دیگر می‌پرسم؛ موضوعی که درباره آن شنیده بودم. حلما توضیح می‌داد: «بله. هر کدام از اعضای گروه، حمایت از یک دانش‌آموز مستعد تحصیل هم‌سن خود را که عضو بنیاد به مهربانی است و سرپرست مؤثر ندارد، برعهده گرفته‌ایم. این حمایت هم مالی است و هم جنبه آموزشی، فرهنگی و تحصیلی دارد. برای ما خیلی قشنگ است که بدانیم می‌توانیم در ادامه تحصیل یک دوست هم‌سن خودمان نقش کوچکی داشته باشیم.»

با بچه‌های گروه هم صحبت کردم و از آنها پرسیدم وقتی چنین کاری انجام می‌دهند چه حسی دارند؟

یسنا گفت: «حس می‌کنم دوستی که شاید هیچ‌وقت ندیده باشمش، دارد به آرزوهایش نزدیک‌تر می‌شود.»

سوزان معتقد است: «مهربانی فقط حرف زدن نیست؛ باید کاری کنیم که زندگی یک نفر بهتر شود.»

مهرناز گفت: «خوشحال می‌شوم وقتی می‌بینم می‌توانیم کنار هنر، مسئولیت اجتماعی هم داشته باشیم.»

رؤیا هم که به‌تازگی به گروه پیوسته، گفت: «این کار باعث شده بیشتر قدر فرصت‌هایی را که داریم بدانیم. من تازه به گروه آمده‌ام، اما خیلی دوست دارم یاد بگیرم چطور می‌شود با کارهای کوچک دل آدم‌ها را شاد کرد.»

از بچه‌ها می‌پرسم؛ مهربانی از نگاه آن‌ها چه معنایی دارد، اعضای گروه هر کدام تعریف کوتاهی ارائه می‌دهند.«حلما گفت: مهربانی یعنی دیدن آدم‌هایی که شاید کمتر دیده می‌شوند و یسنا معتقد است مهربانی یعنی کنار هم بودن، حتی وقتی منفعتی برای خودت ندارد. سوزان هم گفت: مهربانی یعنی کمک کردن بدون اینکه منتظر تشکر باشی. مهرناز آن را ساختن حال خوب برای دیگران می‌داند و رؤیا هم می‌گوید مهربانی یعنی لبخند هدیه دادن به آدم‌ها. در پایان از حلما می‌پرسم اگر حرف آخری دارند بگویند.»