اگر شهردار برازجان بودی چه می‌کردی؟

بامداد جنوب: این هفته در ستون در جستجوی پاسخ این پرسش را مطرح کردیم که «اگر شهردار برازجان بودید چه می‌کردی؟» در ادامه پاسخ دو نفر از بچه‌های برازجان را می‌خوانیم:

سروش قاسمی برای ما نوشته است: «والا بذار صادقانه بگم… به‌عنوان یه آدم که تو برازجون بزرگ شده، می‌دونم که تفریح فقط سینما ساحلی و گردش تو نخلستان‌ها و یه چایی خوردن کنار پل نخل‌تقی نیست. نسل ما دیگه حوصله این چیزا رو نداره. آگه من شهردار بودم، اول از همه یه بولوار بزرگ ورزشی-تفریحی می‌زدم بیرون شهر، نه اون‌ورِ آباد. یه جای پر از پیست دوچرخه‌سواری، نه اون دوچرخه‌های قدیمیِ کرایه‌ای؛ یه اسکیت‌پارک حرفه‌ای، یه جای مخصوص پاتیناژ با موزیک. بعدش هم یه کافه‌بازار روباز، مثل یه هایپراستریت، با کافه‌های مدرن که نت خوب داشته باشن، صندلی‌های راحت و اینترنت بی‌سیم.»

نازنین زهرا دهقانی هم‌نظرش را این‌گونه بیان کرد: «اول از همه به نظافت شهرم اهمیت می‌دادم و سعی می‌کردم برای مردم شهردار خوبی باشم. برای پاکیزگی بیشتر شهرم، گل و درخت‌های بیشتری در خیابان‌ها و کوچه‌ها می‌کاشتم و به این صورت شهرم هم زیباتر می‌شد. بعد از آن، پارک‌ها و مکان‌های تفریحی بیشتری برای بچه‌ها و مردم می‌ساختم؛ و بعد از آن، به چراغ‌ها و آسفالت‌های کوچه‌ها و خیابان‌ها توجه می‌کردم.»

غزل امیری هم در پاسخ به این پرسش گفت: «اگر من شهردار برازجان بودم، به آرامش و آسایش مردمان شهرم اهمیت می‌دادم. آن آرامش بر اساس این نیست که شهر رو آرام نگه می‌داشتم کارهایی که باعث خوشحالی آن‌ها می‌شد رو انجام می‌دادم مکان‌های دیدنی فراهم می‌کردم، برای نوجوانان در هر زمینه‌ای که دوست داشتن امکانات لازم را انجام می‌دادم. یک پارک تفریحی برای کودکان ایجاد می‌کردم تا آن‌ها بتوانند در آن به‌راحتی خوش‌گذرانی کنند و کتابخانه‌هایی برای نوجوانان فراهم می‌کردم تا با آرامش بیشتری کتاب و یا درس خودشان را بخوانند برای کسانی که علاقه‌مند به ورزش‌های گوناگونی هستند مثله: والیبال، فوتبال، بسکتبال و ورزش‌های رزمی یک استادیوم بزرگ ایجاد می‌کردم تا بازیکنان در آن آمادگی لازم را داشته باشند و برای افراد مسن یه مکان فراهم می‌کردم که دور از مشکلات باشند و آرامش داشته باشند.»